واژه‌شناسى الغفيرة : زياده . غشا زيد بكرا : زيد نزد بكر آمد . يغري : برانگيختن . الفالج : برنده . الياسر : قمارباز . القداح : تيرهاى كه در قمار به كار گرفته مىشود . المغنم : منفعت . المغرم : زيان . الحرث : حاصل كشاورزى . التعذير : بهانه دروغ . السمعة : شهرت يا وسيله دستيابى به آن . ساختار ادبى أما بعد : براى تاكيد ؛ « بعد » ، ظرف و مبنى بر ضمه كه محلا منصوب و متعلق به فعل محذوف است . ما لم يغش : « ما » مصدريه و در نقش ظرف است . المرء كان كالفالج : « المرء » اسم إنّ و بقيه جمله خبر آن است . فإذا هو : « إذا » فجائيه است . شرح و تفسير امام على عليه السّلام در خطبه‌ها و نامه‌ها و كلمات قصار خود فراوان از موضوع رزق سخن گفته است . رزق در نظر وى از پيش تعيين شده و تقسيم شده